Böbrek yetmezliği nedeniyle 2010 yılında başvurdukları Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi’ndeki diyaliz ünitesinde tedavi görürken tanışan çift, 2014 yılında dünyaevine girdi.
Ayşe Sayar, 2010 yılında İstanbul’daki özel hastanede böbrek nakli oldu, Mehmet Yaşar Sayar da kısa müddet evvel Gaziantep Üniversitesi Kahraman Eruslu Böbrek Nakli Hastanesi’nde gerçekleştirilen nakille sıhhatine kavuştu.
“TEDAVİYE DEĞİL SEVGİLİMLE BULUŞMAYA GİDİYORMUŞ ÜZERE HİSSEDİYORDUM”
Naklin akabinde sağlıklı formda taburcu edilen 44 yaşındaki Mehmet Yaşar Sayar, AA muhabirine, eşiyle hemşirelerin sayesinde tanıştığını söyledi.
Tanıştıktan kısa müddet sonra ilgilerinin çok hoş bir noktaya evrildiğini lisana getiren Sayar, şöyle konuştu:
“Hemşirelerin tavsiyesiyle tanıştık. Birinci görüşmemizde Ayşe benimle konuşmadı, utandığı için uzaklaştı. İki gün sonra kendisi gelip konuşmak istediğini söyledi. Diyalize gitmekten keyif almazken onun varlığıyla daha coşkulu gitmeye başladım. Yemek yiyemediği için ona sandviç hazırlayıp götürüyordum, güzeline gidiyordu. Bir mühlet sonra artık hastaneye tedaviye değil sevgilimle buluşmaya gidiyormuş üzere hissediyordum. Diyaliz çıkışında rahatsızlıklarımızı bile unutuyorduk.”
Tanıştıktan kısa mühlet sonra Ayşe’ye evlilik teklifinde bulunduğunu belirten Mehmet Yaşar Sayar, “Tanıştıktan yaklaşık bir ay sonra evlilik teklifinde bulundum. Evlilik teklifimi diyaliz yatağında, kablolar ortasında ettim lakin o anda içimden geldi ve söyledim. Ayşe ile birlikte olduğum için çok memnunum.” diye konuştu.
“DİYALİZ İĞNELERİ ARTIK CANIMI YAKMIYORDU”
Ayşe Sayar (40) da Mehmet Yaşar ile tanışana kadar evlilik üzere bir fikrinin olmadığını lakin tanışmadan sonra hayatının değişik bir hale dönüştüğünü tabir etti.
Tedavi süreci ve sonrasında yaşananlarla ilgili bilgi veren Ayşe Sayar, şöyle devam etti:
“Periton diyalizi sürecinde sıkıntı vakitler geçirdim ve akabinde hemodiyalize geçmek zorunda kaldım. Birebir merkezde eşimle tanıştık. Birinci başta hem fizikî hem de ruhsal olarak güzel hissetmediğim için tanışmayı kabul etmedim fakat arkadaşlığımız başladıktan sonra diyalize gitme gayem yalnızca eşimle görüşmek oldu. O vakte kadar her seans sonrası kendimi berbat hissediyordum ancak Mehmet ile tanıştıktan sonra seanslar daha kolay geçmeye başladı. Diyaliz iğneleri artık canımı yakmıyordu zira ona kavuşacaktım. Beni çok uygun anlıyordu zira tıpkı süreçlerden geçmiştik. Tıpkı ameliyat izlerimiz var. Ne o ne ben, hastalıkla ilgili birbirimizi zorlamayız zira yaşadıklarımız ortak. Ben daima, ‘Beni anlayan biri olsun’ diye dua ederdim. Mehmet de bazen ‘Senin duaların sayesinde diyalize girmiş olabilirim’ diye şakalaşır.”
Birbirlerini çok âlâ anladıklarını ve tedavi sürecinde birbirlerine çok düzgün geldiklerini anlatan Ayşe Sayar, arkadaşlıklarının birinci başladığı periyotta Mehmet’in “Önce sen nakil ol, sonra ben diyalize gireyim, akabinde evlenelim. En son da ben nakil olacağım.” diye hayaller kurduğunu söyledi.
Ayşe Sayar, “Böyle bir sıralamamız var. O denli de oldu. Hayatımız adeta bu sıraya nazaran ilerledi. Her şey bu sırayla gerçekleşti.” tabirlerini kullandı.
